Zlatno pero je roman o kratkom ali burnom životu Volfganga Amadeusa Mocarta napisan kao dnevnik njegove starije sestre Nanerl. Ona na duhovit i zanimljiv način pripoveda o svome bratu od njegovog ranog detinjstva, kada je sa samo četiri godine napisao prvu kompoziciju, njegovih prvih uspeha, kada je kao čudo od deteta svirao na mnogim evropskim dvorovima, preko njegovih prvih ljubavi do surove borbe za golu egzistenciju. Kroz pisma i događaje prikazan je Mocartov odnos prema porodici, ženama, vladarima toga vremena i drugim kompozitorima, njegovim savremenicima. Iako je umro sa samo trideset i pet godina, Mocart je za sobom ostavio preko 600 dela. Njegov uzbudljiv život i danas pleni pažnju koliko i njegova muzika.

Knjiga o životu najpoznatijeg ruskog ikonopisca, ali i knjiga koja svedoči o životu i prilikama u Rusiji u 14. i 15. veku . Knjiga po kojoj je Tarkovski snimio najpoznatiji ruski film.

Drvo poznanja je roman koji najbolje oslikava Barohin duh, njegova filozofska i društvena načela, odnos prema bedi i bolu, uz mnoštvo autobiografskih elemenata. Glavni junak, lekar kao i Baroha, svedok je niskosti i podlosti društva. Između biološkog determinizma i duhovne pobune odvija se njegova potraga za pronalaženjem vlastitog puta.

Pio Baroha jedan je od najvećih i najplodnijih španskih pisaca svih vremena. Rodio se 1872. godine u San Sebastijanu, u Baskiji. Posle završenih studija medicine i dvogodišnje lekarske prakse u banji Sestona, napušta jednoličan život seoskog lekara i preseljava se u Madrid gde u početku radi najrazličitije poslove. Tako se, radeći u pekari, upoznaje sa živopisnim svetom najsiromašnijih gradskih slojeva o kojima će kasnije pisati u svojim romanima. Stvaralački opus Pia Barohe zaista je impresivan, a njegovo celokupno delo odiše prepoznatljivim stilom koji je veran odraz njegove ličnosti: snažne, originalne, očaravajuće, do poslednjeg dana buntovne. Pisao je romane, priče, eseje, memoare, a sve to sabrano je u više od stotinu knjiga. Umro je u Madridu 1956. godine.

Glavna junakinja romana Svet je takav, Ruskinja Saša Savarov, luta svetom, od Rusije do Švajcarske, preko Italije i Španije, u potrazi za ljubavlju i sopstvenim identitetom. Prateći svoju junakinju, Pio Baroha nam ujedno dočarava i raskošnu sliku evropske duhovnosti sa svim nijansama njene raznolikosti, kao i pronicljivu psihološku studiju svojih junaka.

Nemiri Šantija Andije je roman o moru, o jednom narodu, Baskijcima, i njihovom pogledu na svet ispričan rečima „surove mornarčine”, kako kaže Baroha. More kao metafora života jeste pozornica akcije, sasvim suprotno mirnom životu na kopnu, jer je na moru čovek prinuđen da neprestano izaziva i oblikuje sopstvenu sudbinu.