Bajke Melanežana, Mikronežana i Polinežana često imaju fantastično-mitološki karakter jer su nastale na malom tlu, u uslovima izolacije, usamljenosti, stalnog života na moru, u okruženju čarobne i bujne tropske prirode koja pruža mnoge blagodeti i zadovoljstva, kada čoveku ostaje dosta vremena za maštanje i razvijanje intenzivnog unutrašnjeg života.

Od kada se pojavila, Velekova i Vorenova Teorija književnosti doživela je mnoga izdanja na svim jezicima i stekla ugled nezaobilazne knjige u svakom studioznom razmišljanju o književnosti. Pisana na osnovu najsavremenijih dostignuća moderne književne teorije i kritike, ova knjiga nije samo živa teorija književnosti, već istovremeno i kritička antologija književnih teorija. Svojom ozbiljnošću i trezvenošću oslobodila nas je mnogih nesporazuma i lažnih problema u razmišljanju o književnosti.

Činjenica da u našoj zemlji do sada nije napisana nijedna monografija o modnom dizajneru bila je veliki izazov za pisanje ove knjige. Izbor je lako pao na Aleksandra Joksimovića. Aleksandar Joksimović je bio prvi personalizovani modni dizajner u socijalističkoj Jugoslaviji i autentična zvezda svog vremena. Njegovoj modi privredna i partijska elita pridavala je crtu reprezentativnosti. Naime, budući da je na najbolji mogući način pokazivala procvat modnog dizajna u Jugoslaviji ona je bila sastavni i neizbežni deo različitih međunarodnih privrednih izložbi, modnih festivala i sajmova. Možda je najveći događaj u istoriji domaće mode Joksimovićevo prikazivanje kolekcije Prokleta Jerina septembra 1969. u Parizu u okviru jugoslovenske privredne izložbe. Tom prilikom francuski Elle objavio je opširni prilog o Joksimoviću i njegovom dizajnu a nekoliko meseci kasnije isti modni magazin stavio je na naslovnu stranu manekenku Gordanu Živić odevenu u Joksimovićev model.

Njegov značaj se ogleda i u tome što je prvi u Jugoslaviji stvorio socijalističku verziju visoke mode i prvi od modne revije napravio koreografski spektakl. I na kraju, na drastičnom primeru odnosa ekonomske (i političke elite) prema Aleksandru Joksimoviću od kraja 1970-ih i tokom 1980-ih, kada proslavljeni modni kreator postaje dizajner gotovo trećerazrednih modnih preduzeća, može se najbolje sagledati položaj modnih dizajnera u socijalizmu. Tako je priča o Joksimoviću i njegovoj karijeri zapravo i priča o socijalizmu, njegovoj privredi i odnosima moći, odnosno priča o jednoj minuloj epohi...

Devet biografija serijskih ubica....

Šta je gejner? Da li postoji serijski ubica koji ima svoj klub obožavalaca? Ko se skrivao pod pseudonimom Frenk Hauard? Šta je studirao Ted Bandi? Zašto u ovoj knjizi nema Džeka Trboseka i Džordža V. Buša? Koji ubica je poslužio kao inspiracija za lik Bafalo Bila u filmi Kad jaganjci utihnu? Šta zajedničko imaju jedna krigla piva i jedna beba po imenu Čarls Manson? Koji serijski ubica je u zatvoru započeo slikarsku karijeru? Koji je poznati nadimak Ričarda Ramiresa? Da li je Džef Damer imao problematično i tužno detinjstvo? Koliko postoji tipova serijskih ubica? Da li se serijski ubica rađa ili postaje? Da li je ovo tipično američki fenomen ili sporedni efekat globalizacije? Da li se isplatilo potrošiti novac na objavljivanje ove knjige?

Dijego Avila je rođen u Uelvi 1969. godine. Već dugo živi u Madridu, gde je svoje književno stvaralaštvo spojio sa poslom; saradnik je u više različitih časopisa. Obožava H. P. Lovkrafta, Džoela Pitera Vitkina, Migela Anhela Martina i serijske ubice. Nakon značajnog uspeha knjige Živeti za ubistvo (Vivir para matar), čija su dva izdanja odmah rasprodata, 2005. godine izdavačka kuća Libro Hobby Club objavila mu je knjigu Žene ubice (Mujeres asesinas).

Bernard Grun je sakupio obilje duhovitih, zanimljivih i ironičnih anegdota iz života i dela čuvenih i manje čuvenih muzičara. Čitajući knjigu, saznaćemo kako su nastajala besmrtna remek-dela, zavirićemo u radionice stvaralaca i upoznaćemo ih kao sasvim obične ljude: kao decu, ljubavnike, ljude ponesene uspehom ili pak deprimirane zbog neuspeha, u milosti vladara, u bedi svakodnevice, u borbi sa suparnicima…