Zlatno pero je roman o kratkom ali burnom životu Volfganga Amadeusa Mocarta napisan kao dnevnik njegove starije sestre Nanerl. Ona na duhovit i zanimljiv način pripoveda o svome bratu od njegovog ranog detinjstva, kada je sa samo četiri godine napisao prvu kompoziciju, njegovih prvih uspeha, kada je kao čudo od deteta svirao na mnogim evropskim dvorovima, preko njegovih prvih ljubavi do surove borbe za golu egzistenciju. Kroz pisma i događaje prikazan je Mocartov odnos prema porodici, ženama, vladarima toga vremena i drugim kompozitorima, njegovim savremenicima. Iako je umro sa samo trideset i pet godina, Mocart je za sobom ostavio preko 600 dela. Njegov uzbudljiv život i danas pleni pažnju koliko i njegova muzika.