Iako je Knjiga o piratima objavljena još u 19. stoleću, ona predstavlja jedinstveno svedočanstvo o životima i nedelima pirata kao što su Vilijam Kid, Crnobradi, Lafit, Ejveri, Meri Rid, En Boni, kao i o normanskim, berberskim, kineskim i malajskim piratima. Na osnovu dokumenata i kazivanja neposrednih učesnika i svedoka, autor pred nama oživljava jedan svet koji je nepovratno prošao i koji je zahvaljujući knjigama kao što je njegova prešao u legendu.

„Imala je trideset sedam godina i poslednji deo svog života provela je u zatvoru.” Tako počinje roman Boje neba. Glavna junakinja, bivša pripadnica ETE, upravo puštena na slobodu, vraća se autobusom u rodni Bilbao. Pratimo je na putovanju koje je istovremeno fizičko, emocionalno i duhovno. Unutar ograničenog vremena, od sumraka do svitanja, i precizno omeđenog prostora, relacija Barselona-Bilbao, pruža nam se prilika da sa glavnom junakinjom taj put pređemo bez daha, put tokom kojeg se stvarnost prepliće sa snovima, što metafori o životu kao putovanju daje poetičnost.

Bernardo Aćaga (1951) pseudonim je najprevođenijeg baskijskog pisca svih vremena i dobitnika mnogih najprestižnijih književnih nagrada; pravo ime mu je Hose Irasu Garmendija. Celokupno svoje delo, prozu i poeziju, napisao je i objavio na „jeziku zemlje koje nema na mapi, ali koju, upravo zahvaljujući jeziku, nazivamo Baskijom”, kako kaže u jednoj svojoj pesmi. Aćaga se danas širom sveta svrstava među nezaobilazne autore 21. stoleća. Roman Boje neba prvo je Aćagino delo prevedeno na srspki jezik.

Fascinantna autobiografija Luja Armstronga, genija koji nije samo obeležio džez, nego i muziku dvadesetog veka uopšte. Knjiga Sačmo prvi put je objavljena 1954. godine i odmah je naišla na odobravanje kritike i čitalaca. Iz svake stranice Armstrongove knjige zrače topli njuorleanski humor, nepokolebljivi optimizam i dobrota njenog tvorca, nasuprot turobne sredine u kojoj on odrasta, sredine u kojoj dominiraju argatnički rad, prostitutke, makroi, alkohol, kriminal i iznad svega – glad. Sve to smo mogli da osetimo slušajući njegovu muziku, ali su ipak reči te koje najdublje diraju. Ispričana Armstrongovim rečima, bez ikakve glume i izveštačenosti, ova hronika detinjstva i mladosti predstavlja pravu pesmu o ljubavi i nadi.

Prvi roman Draška Vuksanovića "Lica i kategorije"  pomalo je nalik na nostalgičnu seriju "Grlom u jagode", a govori o "ljudima iz kraja", o svakodnevici koja ima svoje lepe i ružne korene u najrazličitijim ljudskim karakterima. Junaci ove knjige su Slavoljub Kvas, Rade, Aleksandra, Vana, Lidija Stajić, Perica, Gavrilo, ličnosti koje bi mogle da predstavljaju svakoga od nas i koje se u segmentima priče ukrštaju u jednostavnim, uobičajenim, a opet komplikovanim odnosima ljubavi, odbijanja i tajne. Pripovedač dočarava lice i naličje jednog urbanog prostora, gde, uostalom, i kuće imaju fizionomiju.

Draško Vuksanović rođen je 1967. godine u Gornjem Milanovcu. Ovo je njegova prva objavljena knjiga. Živi i radi u Beogradu.

Aristotelova Politika je delo koje zasniva političku filozofiju: ona je prva sistemska rasprava o državi, njenom ustavu i njenim ekonomskim osnovama. Pošto je analizirao pojam vlasti, Aristotel razvija tezu prema kojoj je čovek po prirodi političko biće. Državnu zajednicu određuje kao autarknu celinu koja svojim građanima treba da omogući dobar i srećan život. U raspravi sa drugim teorijskim modelima i brojnim postojećim državnim uređenjima, Aristotel istražuje širok spektar tema: vrlinu građana, zakone, uređenje, promenu i propast ustava, idealnu državu.

Ova knjiga sadrži dvanaest originalnih radova koji rekonstruišu argumentaciju Aristotelovog višeslojnog dela, glavna pitanja smeštaju u istorijski i sistematski kontekst i pozivaju na kritičko promišljanje i razvijanje Aristotelove političke misli.